Όλοι ξέρουμε ότι η ιστορία λίγο πολύ κάνει κύκλους. Τα ίδια και τα ίδια γεγονότα με πολύ μικρές παραλλαγές επαναλαμβάνονται με μία συχνότητα περίπου 50 χρόνων. Το θέμα είναι ότι αφού οι κύκλοι της ιστορίας περιλαμβάνουν συνήθως πολλά δυσάρεστα περιστατικά τα περισσότερα από τα οποία προκαλούνται από ανθρώπινες ενέργειες ή παραλείψεις, τότε γιατί οι άνθρωποι δεν μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος για να διορθώσουν το μέλλον τους? Γιατί βλέπουμε γεγονότα όπως μεγάλους πολέμους και οικονομικές κρίσεις να επαναλαμβάνονται κάθε πεντηκονταετία ως αποτέλεσμα των ίδιων λανθασμένων αποφάσεων και ενεργειών? Η απάντηση βρίσκεται μάλλον στο γεγονός ότι όλοι μας λίγο πολύ αδιαφορούμε για την ιστορία και έτσι την αγνοούμε.
Το κακό βέβαια ξεκινάει από το σχολείο (όπως και όλα τα δεινά…!) το οποίο μας μαθαίνει να παπαγαλίζουμε άκριτα κάτι που δεν καταλαβαίνουμε κι έτσι δεν είμαστε ποτέ σε θέση να διδαχθούμε κάτι που θα μας αποτρέψει από μελλοντικές λανθασμένες επιλογές. Για παράδειγμα οι Έλληνες συμπολίτες μας που ψήφισαν τον Σημίτη το 1996 ως πρωθυπουργό, θα έπρεπε να έχουν διδαχθεί από την διακυβέρνηση του Χαριλάου Τρικούπη στο παρελθόν ότι μία πολιτική υπέρμετρου δανεισμού από ξένες δυνάμεις με σκοπό την επίτευξη σπουδαίων έργων για τον εκσυγχρονισμό της χώρας δεν αποτελεί παρά την είσοδο στο τούνελ της χρεοκοπίας. Γιατί όπως και να το κάνουμε μία χώρα που παράγει μόνο σταφίδες δεν μπορεί να πληρώνει δάνεια που θα μπορούσε να πληρώσει μόνο μια χώρα που παράγει όλα τα υπόλοιπα αγαθά μαζί. Ένα αντίστοιχο μάθημα θα έπρεπε να έχουμε πάρει κι από την περίπτωση του Βενιζέλου ο οποίος παρά το γεγονός ότι ήταν αναμφισβήτητα ένας μεγάλος πολιτικός που σημάδεψε θετικά την πορεία της Ελλάδας, κληροδότησε ένα δυσβάσταχτο χρέος από τη Μεγάλη Ελλάδα που είχε οραματιστεί, οδηγώντας τη χώρα και πάλι σε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους της.
Θα μπορούσε ίσως κάποιος να αναφερθεί σε πολλά ακόμη τέτοια παραδείγματα. Το συμπέρασμα είναι πως ενώ περνάμε πολλές φορές τα ίδια περίπου “εθνικά λούκια” θα έπρεπε λογικά να έχουμε αποκτήσει μια σχετική εμπειρία στην αντιμετώπιση τέτοιου (και άλλου…!) είδους προβλημάτων. Όπως φαίνεται όμως όχι μόνο δεν την αποκτήσαμε αλλά πέφτουμε με τα μούτρα στα ίδια λάθη. Το παρήγορο είναι ότι αν κάποιος αναρωτιέται τι θα γίνει στο μέλλον και ποια τέλος πάντων θα είναι η τύχη μας, μπορεί ακόμη να ρίξει απλώς μια ματιά στο παρελθόν…
